یه شب که تووی خواب بودم از این عالم جدا بودم

به فکر عشقی نبودم راحت بودم رها بودم

تو اومدی توو زندگیم گفتی میخوام با تو باشم

گفتی میخوام کنار تو از آدما جدا باشم

گفتم نمیتونه دلم گفتی منم مثله تو ام

از آدما خسته شدم دنبال راه چاره ام

گفتی که چاره ام تویی مرحم زخم من تویی

مرحم زخم من تویی

میدونستم میدونستم

میدونستم که تو هم مثه همه ی ادما قلبمو تنها میذاری

شایدم مثله همه غم روی غمهام بذاری

ولی بازم نمیدونم که چی شد

نمیدونم که چی شد یهو شدی عزیزم تا به خودم اومدم دیدم برات میمیرم

حالا که عاشقت شدم پشتمو خالی میکنی رفتی حالا حق دلو از کی باید بگیرم؟

حالا که دیوونتم تنهام میذاری اینه رسمش؟

حالا که زندگیمی تنهام میذاری اینه رسمش؟

مگه نا مسلمونی خدا نداری اینه رسمش؟

یکمی که فکر کنی میبینی جز من نداری اینه رسمش؟

اینه رسمش؟

اگه به زوره روزگار از زندگیت میرم کنار

میرم که ثابت بکنم عاشقتم دیوونه وار

توو گریه های زار و زار سپردمت به روزگار

این از خودم گذشتنو پای خاطرخواهیم بذار